
Beeldcredits: John Ferguson
Dit jaar was er op paaszondag een vroege eb. De eb was niet bijzonder laag, maar het was wel een mooie dag, dus pakte ik mijn laarzen in de auto en ging ik op pad om te ‘modderjutten’. Ik was er eerder dan verwacht en de eb was net begonnen, dus besloot ik een gebied te verkennen dat dichter bij de oever lag dan waar ik gewoonlijk zou zoeken. Terwijl ik voorover boog om mijn kniebeschermers aan te passen, zag ik wat letters door een laag modder heen schemeren. Ik kon mijn ogen nauwelijks geloven. Ik zag de contouren van een 'J' en een woord dat op 'London' leek.

Mijn hart maakte een sprongetje. Ik wist meteen wat ik gevonden had en dit stond bovenaan mijn 'verlanglijstje'! De vraag was: was het nog intact? Heel voorzichtig verwijderde ik de modder van de randen totdat het loskwam. Tevoorschijn kwam een volledig intacte tinnen kan met een handvat. Nadat ik hem had afgespoeld in het water van de Theems, zag ik een naam en adres erin gegraveerd staan: "James Burrows, Rose & Crown, Lower Thames St"!

Ik kon niet wachten om onderzoek te doen. Toen ik thuis kwam, ging ik meteen aan de slag. Ik ontdekte dat James Burrows van ongeveer 1832 tot eind jaren 1850 de waard was van de pub "Rose & Crown" in Lower Thames Street. Tijdens mijn zoektocht in de krantenarchieven stuitte ik op het trieste verhaal van de dood van een stamgast van de "Rose & Crown", William Henry Sweet, in 1840. William verdronk zichzelf voor het Custom House, nadat de vrouw op wie hij verliefd was zijn huwelijksaanzoek weigerde. James Burrows was een van de laatste mensen die hem levend hebben gezien en werd daarom als getuige opgeroepen bij Williams onderzoek.

Ik besloot met de tinnen beker naar de voormalige "Rose and Crown" in Lower Thames Street te gaan en vervolgens naar de oever van het Custom House om op James en William te proosten. Later die dag kwam ik erachter dat het krantenartikel op 26 april 1840 was gepubliceerd, precies 183 jaar nadat ik de beker terugbracht naar dezelfde plek. Als iemand het moment wil meemaken waarop ik de kan vind en er dan voor het eerst in meer dan 150 jaar bier in schenk om James Burrows en William Sweet te herdenken, dan kun je dat in mijn YouTube-video hier zien.

Het is heel bijzonder om de verhalen van deze mensen, die al lang niet meer onder ons zijn, te kunnen vertellen via mijn vondsten uit de Theems.
De beker heeft ook twee keurmerken van Willem IV en een prachtig gegraveerde 'B' op het handvat. De verleiding is groot om hem weer recht te buigen. Wie is het daarmee eens? Of moet ik hem in deze samengedrukte staat laten en het als onderdeel van zijn reis zien?
Over Tideline Art
Dit is Nicola White, zelfverklaarde ‘modderspat’ en oprichtster van Tideline Art. Nicola plaatst regelmatig video's op haar YouTube-kanaal waarin ze haar ongelooflijke schatten en vondsten presenteert. Gedurende de komende 12 maanden zal Nicola haar fascinerende verhalen en vondsten met ons delen op de blog van Muck Boot!
Toen ik meer dan twintig jaar geleden van Cornwall naar Londen verhuisde, had ik geen idee dat de Theems me zo'n fascinerende en magische wereld zou tonen en dat haar modderige oevers bij eb een overvloed aan historische geheimen en figuren uit het verleden aan het licht zouden brengen. Ik was gewend om langs winderige stranden in Cornwall te wandelen en vondsten te ontdekken, maar ik had nooit gedacht dat iets soortgelijks ook mogelijk zou zijn in een stedelijke omgeving zoals Londen.
Meer over de schattenjacht in de modder
Verhalen van de Theems
Een zeldzame Tudor munt
Een antieke fles
De kleinste vondsten
Gerelateerd product